Menu

Robin (17 jaar) doet mee met zo goed als alles in de gemeente. We spreken elkaar bij de Mac langs de startbaan van Schiphol. Een plek die voor haar op een bijzondere manier extra leuk is. Ze volgt namelijk de opleiding vliegtuigtechniek en houd van vliegen en vliegtuigen. Vooral stuntvliegen vindt ze geweldig en dat heeft ze al verschillende keren gedaan. De manier waarop ze er over vertelt werkt aanstekelijk. Ze is enorm enthousiast. Die aanstekelijke uitwerking heeft Robin vaker, ze nodigt uit om enthousiast mee te doen, samen.

Vechtscheiding

Robin is in veel opzichten niet anders dan anderen, gewoon een zeventienjarige jonge vrouw die met een beroepsopleiding bezig is. Wat haar persoonlijkheid een extra facet geeft, komt door wat ze heeft meegemaakt als gevolg van de (v)echtscheiding van haar ouders. Dit zorgde voor veel spanningen en ze heeft er als oudste kind in het gezin veel bewust van meegekregen. Deze ervaring en het opgroeien zonder vader, maakt dat Robin in het contact met leeftijdsgenoten niet altijd even makkelijk de aansluiting weet te vinden. Haar leven kent duidelijk twee kanten. Aan de ene kant samen met andere leeftijdgenoten afspreken om naar de film gaan of andere dingen te doen. Aan de andere kant is ze gevormd door haar ervaringen met strijd en verlies. Het kan voor Robin daardoor een opgave zijn om met normale ‘tiener’ problemen om te gaan, zoals gedoe thuis, gedoe op school, gedoe in de vriendengroep, gedoe met jongens die haar leuk vinden of andersom.

Volwassen

Voor Robin speelt dat extra facet altijd mee. Een emotionele laag die door haar niet met zoveel woorden wordt omschreven. Aan alles merk ik dat mensen zich in haar ogen enorm kunnen aanstellen. Het raakt haar dat andere zo enorm moeilijk kunnen doen over voor haar totaal onbelangrijke dingen. Dit ervaart ze het meest bij haar leeftijdsgenoten, maar evengoed bij volwassenen. Ze praat daardoor vooral met een selectief aantal volwassenen over dat wat haar bezighoudt en hoe ze in het leven staat, dan dat ze dit deelt met haar leeftijdgenoten. Deze volwassenen hebben in haar ogen meer geduld, meer begrip en meer inzicht. Inzicht dat voor haar behulpzaam is om gedrag van anderen een plek te geven, ook dat van haar ouders.
Robin wil wel met haar leeftijdgenoten optrekken en doen wat iedereen ook doet, maar dat is altijd aanpassen voor haar. Dit kwam mooi naar voren toen we het samen over de jongens hadden die ze leuk vind. De jongens zijn vaak te onvolwassen om echt mee te kunnen praten. Zoals ze het zelf omschrijft: ‘Het zijn nog echt van die jongentjes’. Bij haar schoolvriendinnen speelt het op een vergelijkbare manier: leuk om mee om te gaan en toch niet altijd die herkenning om alles mee te kunnen bespreken.

Familie

Robin zoekt naar verbondenheid en naar mensen om zich heen waar ze zich thuis voelt en waar ze dingen kan delen en bespreken die haar bezig houden. Ze verlangt naar een veilige groep mensen, bij wie zij kan zijn wie ze is: gewoon een jonge vrouw met extra ervaringen.
En juist door de gebrokenheid die er thuis was heeft ze ook geleerd om geduldig en behulpzaam te zijn. In de eerste plaats richting haar eigen familie, maar ook breder. Deze houding is voor haar ook kenmerkend in de kerk. Het is ook kenmerkend voor die selecte groep volwassenen waar ze mee kan praten, die kent ze via de kerk. Het zijn de mensen die om haar, haar moeder en haar jongere broertjes heen staan. De kerk fungeert voor haar als een familie. Dat Jezus’ liefde ermee te maken heeft, ervaart ze in de praktijk met deze mensen samen. Met je verstand geloven in God, en alles wat daarin in meekomt , is voor haar daardoor niet zo belangrijk.

Levenservaring

In het contact met Robin herken ik meer tieners, jongeren en jongvolwassenen die ook met die een extra facet in hun leven te maken hebben. Het gaat daarbij altijd om ervaringen die maken dat ze op bepaalde terreinen van hun leven met emoties om hebben moeten leren gaan die doorgaans als volwassen ervaringen worden gezien. Op dat ene terrein hebben deze jonge mensen gewoonweg meer levenservaring dan mensen die tientallen jaren ouder kunnen zijn. En de combinatie van het jong zijn en levenswijsheid op specifieke terreinen hebben, dat schuurt.
Het schuurt bij deze jonge mensen in henzelf en het schuurt met de omgeving. Zo kunnen leeftijdsgenoten niet omgaan met die emoties, omdat zij zelf geen idee hebben van waar het over gaat. Ook voor volwassenen zonder vergelijkbare ervaringen is dat lastig. Het kan voor volwassen ook schuren, omdat deze jonge mensen ook nog gewoon echt jong zijn. Het serieus om kunnen gaan met die ervaring in hun leven, maakt niet dat deze jonge mensen op alle andere gebieden ook in een keer volwassen zijn.

Media/tips

Kom je als jeugdwerker in contact met jongeren met een extra facet in hun leven?
Op de website van bijvoorbeeld Stichting Chris kun je meer informatie vinden over diverse onderwerpen.

beeld:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teamleden van NGK Jeugdwerk