Menu

Bart en ik kennen elkaar via een reis naar Taizé Frankrijk, maar erg uitgebreid hadden we elkaar niet eerder gesproken. Voor dit gesprek zitten we op de Mariaplaats in Utrecht. Hij vertelt in rap tempo hoe hij als tiener met levensvragen door een Godservaring tijdens een stiltegebed na ging denken over hoe hij het geloof kon gaan praktiseren. Bart belijdt zijn geloof door zijn gospelkoor en in zijn gemeente, en daarbuiten met activiteiten waarbij zijn motto is: ‘practice what you preach’

Bart (24 jaar) woont zes jaar in Utrecht en studeert HBO sociaal juridische dienstverlening. Met zijn studie als achtergrond doet hij vrijwilligerswerk met dak-/thuislozen en zet zich in voor schuldhulp/-sanering. Daarnaast heeft hij een vol sociaal leven in zijn gemeente, in de diaconie en met het gospelkoor. En dan is hij ook nog dagelijks in de sportschool te vinden. Atypisch aan Bart is dat hij zijn zaterdagavond meestal bestemt voor niets doen. Uitgaan doet hij zeker ook, alleen eerder op donderdag want dat is de studentenavond in Utrecht.

Keuze

Van huis uit heeft hij meegekregen om respectvol naar iedereen te zijn. Het gaat bij Bart om een houding die voortkomt vanuit een door hem gemaakte keuze. De keuze om de moeite te doen om zich in te spannen om de ander belangrijk te vinden. Door anderen daarmee echt belangrijk te maken, leerde hij ook een worsteling kennen. De worsteling met hoeveel ruimte die ander krijgt en hoeveel je voor jezelf mag, of misschien wel moet, nemen. Zoals Bart het ervaart, kan hij zich zonder die worsteling niet werkelijk geven aan een ander. Zoals hij het ervaart, kan het jezelf inzetten dan een plichtsgetrouwe handeling worden. Een manier van doen waarin hij het gevaar van onpersoonlijk contact schuil vindt gaan. Want de keuze gaat niet om plicht, maar om het met God bepalen hoeveel tijd er voor Hem is, voor jezelf en voor de ander.

Doen

In de gemeente van zijn kinder- en tienertijd heeft Bart meegekregen dat het gaat om ‘practice what you preach’ (doen waarover je preekt). Het zijn de verhalen uit de Bijbel die je kennis geven over wat God van iedereen verwacht en met die verwachting moet je dan ook zelf wat gaan doen. Het was zo’n zeven jaar geleden dat tijdens een gebed op een kloosterweekend in Egmond aan Zee dat besef voor hem geopenbaard werd. En sindsdien is Bart ernaar gaan leven. ‘Ik ben heel gelovig’ betekent voor Bart dat hij elke dag bewust bezig is met hoe hij aan ‘practice what you preach’ invulling kan geven. Zijn studie geeft hem de mogelijkheid om met zijn vrijwilligerswerk voor dak-/thuislozen en met schuldhulp, mensen te helpen weer zelfredzaam te worden. Het betekent ook dat hij tijd neemt met God. Daarbij voelt Bart zich prettig bij de benadering van bijbel lezen zoals die in Taizé is: lees de bijbel en laat de tekst in stilte op je inwerken. Die rust en ontspanning deelt Bart met verschillende vrienden die hij heeft ontmoet in Taizé, waaronder een Britse waarmee hij al jaren regelmatig contact heeft. Zo geeft Bart elke dag Gods genade in Christus een invulling. Doordeweeks vooral gericht op de ander en in het weekend meer voor zichzelf. Hij geniet van de christelijke muziek bij de zaterdagmiddagmuziek in de Domkerk. En op zondag is hij in de kerk te vinden en maakt hij tijd voor de vrienden waar hij doordeweeks vaak niet aan toe komt.

Halverwege het gesprek met Bart vroeg ik hem even pauze te nemen. Hij vertelde zoveel in korte tijd, dat ik me afvroeg wat Bart allemaal al in zijn leven had meegemaakt. En dat is genoeg om te kunnen zeggen dat Bart uit levenservaring spreekt. Vanwege zijn privacy laat ik het daarbij.

Lessen

De ‘practice what you preach’ instelling hoor ik als jeugdwerker onder veel gelovige jongeren en jongvolwassenen. De beschrijving die Bart geeft over hoe hij Jezus is gaan volgen: van God leren kennen door de Bijbel naar doen wat Jezus zijn volgelingen opdraagt. Daar zit een levensveranderend moment tussen: een indringende levensles, een bekering of een ervaren roeping. Als jeugdwerker kan ik die ervaringen niet voorbereiden.
Wat ik wel kan, is activiteiten organiseren waar jongeren met zichzelf en God geconfronteerd worden. Een paar voorbeelden van dat soort activiteiten zijn: een Sonrise week, het Opwekking weekend, de New Wine week, een Kloosterweekend, een Taizé reis, een diaconale reis enz. Het zijn allemaal voorbeelden van even uit de vertrouwde omgeving stappen. Tijdens zo’n activiteit is het dan mijn rol om de jongeren hun gang te laten gaan en dat ik voor ze beschikbaar ben, om samen te bidden of om door te praten over een ervaring. Voor jongeren zoals Bart was zo’n activiteit nodig om God te leren kennen.

Bart is vanwege zijn privacy niet zijn echte naam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teamleden van NGK Jeugdwerk